Lena: “heb mij naar mijn kot gehaast, mijn gezicht gewassen en de hele avond met een vriendin zitten huilen..”

Na 7 jaar in Brussel op kot te hebben gezeten, keek ik al niet meer op van de dagelijkse beledigingen, opdringerige mannen die je proberen te “versieren” enz… Ik vroeg me altijd af of ze ooit op deze manier een vrouw konden overtuigen? Je moet wel bijna denken van wel zo hardnekkig als ze zijn. Ik heb het vaak benauwd gehad, bang geweest. Twee voorvallen steken boven de rest uit.

Een eerste gebeurde in mijn eerste jaar op kot. Zondagavond kwam ik terug van thuis. Ik nam in Bxl-noord de tram naar mijn kot. Tijdens de rit komt er een man tegenover mij zitten, in een bijna lege tram. Aanvankelijk denk ik zelfs bij mezelf hoe aantrekkelijk hij is. Een heel knappe man, net gekleed. Het type, dat als hij mij op een respectvolle manier aangesproken zou hebben misschien wel kans had gemaakt. Hij spreekt mij niet aan, maar was duidelijk wel met een reden bij mij komen zitten. Zoals altijd als er iemand in mijn persoonlijke bubbel komt zitten (zeker bij mannen) kijk ik uit het raampje om niet uit te dagen. Na een tijdje krijg ik in de gaten dat hij wel erg veel aan zijn kruis komt, streelt knijpt enzoverder. Hij kijkt mij de hele tijd doordringend aan en ik kijk naar buiten. Het gebeurt allemaal zo subtiel dat ik de hele tijd denk, dit kan niet, ik beeld me dit in. Naarmate de rit vordert ben ik héél zeker dat ik mij dit niet inbeeld en zie ik hoe hij kickt op het feit dat ik mee geen houding weet te geven. Uiteindelijk geneert hij zich helemaal niet en haalt zijn penis gewoon uit zijn broek en masturbeert ongegeneerd. Ik kan het gewoon niet geloven. Er is niet veel volk op de tram, maar er zijn mensen die dit zeker kunnen zien en niemand die iets zegt.. Ik weet niet waarom ik mij niet verplaatst heb, maar ik was aan mijn stoel genageld. Ik kon niet geloven dat mij zoiets overkwam. Toen we eindelijk aan mijn halte aankwamen sta ik snel op en buk mij om mijn valies te nemen en mij uit te voeten te maken. Ik merk dat hij ook opstaat en heb schrik dat hij met mij gaat afstappen. Wanneer ik rechtkom staat hij voor mij en duwt zijn penis in mijn gezicht en zet dan rap een stap opzij zodat ik kan uitstappen. Ik heb mij naar mijn kot gehaast, mijn gezicht gewassen en de hele avond met een vriendin zitten huilen..
Het tweede incident gebeurde op mijn kot. Ik zat in een groot gebouw waar alle units onder elkaar kwamen. Er was over het algemeen een goede sfeer en veel vertrouwen. Ik ging naar de keuken om iets te halen en in de gang spreekt een jongeman mij aan om te vragen als ik vuur heb. Ik zie al aan zijn ogen dat zijn interesse verder gaat dus ik ga een vuurtje halen in mijn kamer, maar doe demonstratief de deur achter mij toe. Opdat hij weet dat hij niet welkom is in mijn kamer. In de gang geef ik hem vuur en daarna begint hij zijn interesse te tonen. Ik kap hem af en ga mijn kamer terug in om te studeren. Zoals altijd deur toe, maar niet gesloten. Na een 5-tal minuten stapt hij, zonder kloppen, gewoon binnen. Ik verschiet spring recht uit mijn stoel en benader hem (en de deur). Met het idee zo ver mogelijk van mijn bed te zijn. Hij begint avances te maken, ik maak hem verschillende keren duidelijk dat ik geen interesse heb. Aanvankelijk zeg ik geen tijd voor hem te hebben want ik heb afgesproken met vriendinnen om te sporten, het klassieke “een vluggertje is ook goed” werpt hij tegenin. Of hij wil ik wel mee met de dames sporten. Hij forceert mij in een hoekje en blijft zich opdringen en “pourquoi on peut pas faire l’amour”? Omdat ik dat niet wil is blijkbaar geen reden, want we zijn allebei volwassen dus ik heb hier niets tegen in te brengen. Blijkbaar is alleen minderjarigheid een bezwaar, anders is er geen sprake van verkrachting! Gelukkig had ik niet gelogen over mijn afspraak met vriendinnen en kwamen zij aan de deur, ze hoorden dat er iets gaande was en zijn gewoon binnen gekomen. Ze hebben hem allebei bij een arm genomen uit mijn kamer getrokken en in de lift geduwd. Hij wou hier nog uit komen, maar een van duwde hem hardhandig terug en drukte op de knop!

Dit zijn twee van de vele voorvallen in mijn jaren in Brussel. Ik zat hier graag op kot, maar dat verpestte de sfeer wel wat. Ik ben vaak uitgemaakt voor racist en soms wordt je het bijna.. Gelukkig heb ik een portie gezond verstand en veel vrienden van buitenlandse afkomst om te zorgen dat ik dit zeker niet wordt. Ondertussen ben ik al 8 jaar samen met mijn vriend (een ‘afrikaan’) en hebben we een zoontje. Als ik soms nog in Brussel kom is zelfs het feit dat ik mijn kind bij heb geen reden om af te zien van de opmerkingen, enkel een man aan je zijde kan helpen. Racist wordt ik wel niet meer genoemd..

Lena.

Eén Antwoord

De reacties van de auteur zijn in een donkergrijze kleur zodat je de auteur posts tussen de reacties eenvoudig kan terugvinden.

1. hollaback! brussels zegt:

   september 5, 2012 om 19:14

   Lena, bedankt om je moed om hier je verhalen neer te schrijven.
   We hopen dat het een beetje heeft geholpen met het van je af te schrijven en begrijpen dat dit niet makkelijk moet geweest zijn.
   Weet dat we 100% achter je staan en dat we alles zullen doen om dit aan te kaarten. Niemand heeft het recht je dit soort ‘geweld’ aan te doen.
   Dit is een zaak van ‘mensenrechten’ en we zullen blijven strijden voor een maatschappij zonder seksuele intimidatie en geweld. Jouw verhaal helpt bij deze strijd.

   Blijf Hollaback-en en blijf je moedige zelf! Wij en velen steunen je!
   Jouw Hollaback!Brussel team

   Beantwoorden