ArgentinaAustraliaBelgiumBosnia and HerzegovinaCanadaAlberta, Halifax, Hamilton, Montreal, Ottawa, Toronto, Victoria, Winnipeg ColombiaCroatiaCzech RepublicFranceGermanyIndiaChandigarh, Chennai, Delhi, Pathankot, IsraelIreland |
ItalyMexicoNepalNew ZealandPeruSouth AfricaPolandTurkeyUnited KingdomBelfast, Birmingham, Edinburgh, Gwynedd , London, Portsmouth, Sheffield, West Yorkshire United StatesAppalachian Ohio, Athens GA, Atlanta, Berkeley, Baltimore, Boston, Chicago, Columbia MO, Des Moines, Fredericksburgh VA, Jacksonville NC, Los Angeles, New York City, NYU, Philadelphia, Palo Alto, Portland ME, Richmond VA, Rutgers University, San Francisco |
Seksuele intimidatie en handtastelijkheden zijn doorheen mijn leven met de regelmaat van de klok een constante geweest: op straat met mijn dochter aan de ene hand en mijn boodschappentas aan de andere aan mijn borst gegrepen worden door een +- 15-jarige die met zijn vriendjes passeerde, op het strand met mijn dochter en andere keren alleen, aangestaard worden door geile masturberende kerels op 1 meter afstand, idem in de metro, vunzige praat à la “mag ik eens uw kutje likken”, uitlatingen à la “gij racist” of “hoer” omdat ik niet meeging in het platvloerse verleidingsspel, de klassiekers van straatwerkers en bouwvakkers à la “schoon/heet kontje” en gefluit…zijn hier maar enkele voorbeelden van het soort die ik in verschillende hoeken van de wereld heb meegemaakt…maar OOK seksuele aanranding is mij niet vreemd: gevingerd door een volwassen man op een familiefeest toen ik 5 was, verkracht op mijn 16de.
Waarom? Heb ik er ooit om gevraagd? NEEN! Als kind niet, als jong meisje niet en als vrouw niet!
Vandaag gebeurt het nog, maar veel minder. Niet of gedeeltelijk misschien omdat ik geen 20, 30 of 40 meer ben, maar vooral omdat ik veel minder buiten ben, steeds de indruk probeer te geven dat ik gehaast ben, oogcontact vermijd en nog maar heel af en toe op café ga (nooit meer alleen sedert de verkrachting), en wanneer ik naar buiten kom, denk ik 2 keer na over mijn kledij. Ik heb mij dus “aangepast” om dit niet meer te hoeven meemaken. En ja, ik voel mij te vaak bedreigd door mannen van alle leeftijden, religies, oorsprong en klasse! en mede door deze jarenlange respectloze ervaringen en inbreuken op mijn intimiteit heb ik jammer genoeg een vertrouwensprobleem waar ik echt niet gelukkig om ben.
Om af te sluiten wil ik er dit nog aan toevoegen: Ik ben wat dit thema betreft behoorlijk rebels geworden en volg de verhalen via verschillende kanalen. Ik constateer dat sommige vrouwen nog steeds liever denken dat ze gecomplimenteerd worden door wildvreemden, wanneer naar hen gefloten wordt, ze met een doordringende kwijlende blik uitgekleed worden en seksueel getinte commentaren naar hun hoofd geslingerd krijgen… alsof ze “dit” nodig hebben om zich aantrekkelijk te voelen. Ik las hier het verhaal van iemand die als 12-jarige van beter wist! Ook zij voelde al dat herleid worden tot een lustobject niet klopt en uitermate denigrerend is! Waarom zou het wel kloppen eens volwassen? Het “relativeren” en/of “minimaliseren” van dit soort gedrag is op zich respectloos en bovendien een foute boodschap naar hen die zonder blikken of blozen laten weten dat ze het vrouwelijk geslacht op die manier minachten.
Een vrouw.
De reacties van de auteur zijn in een donkergrijze kleur zodat je de auteur posts tussen de reacties eenvoudig kan terugvinden.
Een vrouw, bedankt voor je moed om het hier allemaal neer te schrijven. We kunnen niet eens beginnen met te begrijpen hoe vreselijk deze incidenten voor je waren.
We hopen dat door het van je af te schrijven het enigzins geholpen heeft met het allemaal ‘te plaatsen’.
We begrijpen maar al te goed hoe al deze incidenten je een vertrouwensprobleem hebben gegeven. Weet dat dit maar normaal is, het is NIET jouw fout maar de fout van al jouw belagers. Zij en zij alleen zijn schuldig. Geen enkele reactie op seksuele intimidatie of seksueel geweld is verkeerd!!!
Luister naar jezelf en hoe je je voelt en hopelijk vind je de steun en kracht in het feit dat velen achter je staan, dat je hier niet alleen in bent.
en dat Hollaback zal blijven strijden voor een wereld zonder seksueel geweld en seksuele intimidatie, zodat hopelijk onze dochters dit niet meer hoeven mee te maken. Door je verhaal hier te delen, help je bij deze strijd!
Aan iedereen die dit verhaal leest, steun ‘een vrouw’ en weet dat je altijd als omstander kan ingrijpen tegen dit geweld! We hebben de inzet van iedereen nodig als we deze maatschappij willen veranderen!
Jouw Hollaback!Brussel team