CB: “Het gevoel dat je lichaam niet van jezelf is, maar voor iedereen om naar te staren, maakt me ziek.”

Al van toen ik klein was, werd ik regelmatig lastig gevallen door jongens in onze gemeente. Wanneer ik – als 12-jarig meisje! – met de fiets naar de muziekschool ging, floten de bouwvakkers naar me of riepen er jongens vanuit de auto naar me. Meestal reageerde ik niet, maar toen ik eens mijn middelvinger opstak naar hen, werden ze furieus en passeerden ze me zo snel dat ik de auto kon aanraken. Het ergste vond ik dat, toen ik thuis kwam en het verhaal vertelde aan mijn vader, hij altijd reageerde met: “Je moet daar niet zo zwaar aan tillen, het zijn maar jongens en dat is wat jongens doen.” Zelfs toen ik het aan mijn moeder vertelde, dat ik het niet leuk vond om zo bekeken te worden door bouwvakkers, kreeg ik als antwoord: “Je moet daarvan genieten, het is een compliment.” Dat is de attitude waarmee ik voel dat veel vrouwen of meisjes opgroeien: het is zo erg niet, dat is toch leuk? Gek word ik ervan! Niemand in mijn familie begrijpt dat ik dat NIET amusant vind en dat ik niet overdrijf. Het gevoel dat je lichaam niet van jezelf is, maar voor iedereen om naar te staren, maakt me ziek.

CB.

Eén Antwoord

De reacties van de auteur zijn in een donkergrijze kleur zodat je de auteur posts tussen de reacties eenvoudig kan terugvinden.

1. hollaback! brussels zegt:

   augustus 11, 2012 om 10:40

   CB, bedankt om je verhaal te delen. Luister steeds naar jezelf en wat je voelt, daar zit de waarheid. Niemand heeft het recht jouw privésfeer ongewenst binnen te dringen of je als een wandelend lustobject te benaderen. Zeker op je 12jaar zou je voor die dingen moeten beschermd worden. Wij staan achter je, helemaal!

   Jouw Hollaback!Brussel team

   Beantwoorden