Anna S.: “Uit schrik ben ik dan door het rood licht gereden, het kruispunt over.”

Afgelopen zomer kwam ik met de trein vanuit Antwerpen aan in Brussel-Noord. Ik stapte het station uit en liep langs de achterkant de heuvel op richting Koningsstraat. Een vriend van me woonde daar en hij had me gevraagd om nog wat bier uit de nachtwinkel mee te nemen. Ik kom regelmatig tijdens de dag en ook ‘s avonds in deze buurt. Er zijn altijd wel veel mannen op straat -vooral ‘s nachts- omdat het de prostitutiebuurt van Brussel is. Ik had daarvoor in die buurt wel al eens een incident voorgehad waarin drie mannen me nariepen omdat ik geen “Bonsoir” had terug gezegd tegen hen toen ik hen voorbij liep.

Anyway, die bewuste avond liep ik de nachtwinkel binnen vlakbij het Noord station. Voor de deur stond er een man. Hij zag er onder invloed van drank of drugs uit. Zijn hemd stak half in zijn broek, hij stonk naar drank en zijn stropdas zat halflos. Ik negeerde hem bij het binnen wandelen. Hij riep me na en volgde me de winkel in. Terwijl ik voor de ijskast met drank stond, kwam hij heel dicht bij mij staan en sprak me aan: “Of ik niet even met hem mee wilde gaan? En dat we dan geen sex konden hebben?” Ik wist niet wat te doen. Hij stond namelijk heel dicht bij mij en versperde de weg naar de uitgang. Ik keek naar de man die achter de toonbank stond. Die zette de muziek juist luider. Okay, van hem moest ik dus niet veel verwachten. Ik wachtte en toen de man een stapje naar rechts deed, schoot ik langs hem heen en liep de winkel uit. Buiten gekomen liep ik de rivierstraat in. Ik hoorde hem nog iets roepen.

Nu ik toch bezig ben, misschien nog een ander verhaal dat zich afspeelde aan het kruispunt tussen de koningsstraat en de kleine ring (Botanique). Ik stond met mijn fiets te wachten aan het licht om over te steken. Achter me hoorde ik een auto aankomen met luide muziek op. Terwijl ik wachtte, begonnen die mannen (ik denk dat ze met drie waren) op mij te schelden: “Saloppe, sale pute!” Uit het niets. Ik bekeek mijn kledij, ik droeg zelfs niets wat men als aanstootgevend zou kunnen noemen. Maar voor zo’n mannen, is dat blijkbaar zelfs niet nodig om je uit te schelden. Ik negeerde hen en fietste door toen het licht op groen sprong. Helaas moesten ze ook dezelfde richting uit. Ze scheurden me voorbij en aan de volgende lichten haalde ik hen in en moest weer voor hen aan het stoplicht wachten. Ze begonnen nog heviger te schelden en te roepen en kwamen dichter gereden. Uit schrik ben ik dan door het rood licht gereden, het kruispunt over.

Ik woon al een lange tijd in Brussel en dergelijke verhalen zijn me niet vreemd. Ik hoor ze ook van mijn zus en vriendinnen. Jammer dat er in zo’n zalige stad als Brussel, ook vele mannen met dergelijke mentaliteit rondlopen. En dat ze zich ook niet generen om dit verbaal/fysiek te uiten. Redelijk degoutant eigenlijk. Het is volgens mij ook een onderwerp waar te weinig aandacht aan wordt besteed. Als een soort taboe waar iedereen wel weet van heeft maar waar verder niets aan gedaan wordt.

Ik sta achter je
24+

Geen Antwoorden

De reacties van de auteur zijn in een donkergrijze kleur zodat je de auteur posts tussen de reacties eenvoudig kan terugvinden.

Reageer

Powered by WordPress