Evelien: “Toen ik hen compleet negeerde, werden ze plots woedend,…”

Ik word wel vaker lastig gevallen in Brussel en Antwerpen, maar in de buurt waar ik woon (Merksem, Antwerpen-Noord) loopt het echt de spuigaten uit…Ik kan niet langer zwijgen over deze toestand, en ik weet dat ik zeker niet de enige persoon ben die dit regelmatig meemaakt, vandaar dat ik mijn verhaal van gisteren meedeel. Gisterenmiddag was ik te voet op weg naar mijn huisarts, en hoewel ik nog even had getwijfeld of ik wel mijn leren laarsjes met hoge hakken zou aandoen en niet beter de fiets zou nemen, ging ik toch al hakjesdragend de baan op. Ik ben namelijk nogal koppig en weiger me over te geven aan deze interiorisering van patriarchale kledingsregels voor vrouwen. Ik denk namelijk niet dat het dragen van andere schoenen een andere reactie had uitgelokt. Gewoon alleen rondlopen is al genoeg… Niettemin lokte het getik van mijn hakken al enkele denigrerende blikken uit toen ik de Bredabaan overstak. Omdat ik al enkele malen fysiek ben lastig gevallen aan het gemeentehuis, koos ik ervoor om langs het politiebureau te lopen, en zo de huisartspraktijk ‘veilig’ te kunnen bereiken. In de verte zag ik twee mannen aankomen, die met wel erg veel interesse het geluid van mijn hakken imiteerden (dit gebeurt wel vaker, en dit negeer ik tegenwoordig al om discussies te vermijden). Toen ik hen compleet negeerde, werden ze plots woedend, en begonnen ze mij voor het vuil van de straat uit te schelden; terwijl één van hen probeerde mij vast te grijpen. Ik ben onder zijn arm kunnen kruipen, en kunnen ontsnappen, terwijl ze mij allebei nog nariepen dat ik een vuile hoer was, en dat het mijn verdiende loon is om verkracht te worden. Daarbij volgden nog enkele beledigende gebaren en kruisbetastingen. Ik ben vanop een afstand beginnen terugroepen (hoewel ik goed besef dat geweld niet het ideale antwoord is in zulke situaties), maar omdat er een aantal jongeren in de voorbijrijdende auto’s begonnen toeteren en duidelijk niet aan mijn kant stonden, én omdat deze sujetten daarna ook gewoon het politiebureau binnenwandelden, ben ik maar snel afgedropen. En daar heb ik nu veel spijt van: als ik meer kracht had gehad, was ik mee het politiebureau binnen gestapt en had ik hen aangegeven. Maar ik ben al zo vaak lastig gevallen dat ik er eigenlijk bijna de energie niet meer voor heb -vroeger trad ik steeds in discussie, nu zou ik daarmee niet alleen veel tijd verliezen, maar ook enkel maar meer geweld uitlokken. Hopelijk kan ik met deze getuigenis anderen er van overtuigen ook uit de stilte te treden…

Evelien (Antwerpen)

2 Responses

Author comments are in a darker gray color for you to easily identify the posts author in the comments

1. hollaback! brussels dit :

   juillet 10, 2012 à 16:06

   Bedankt om je verhaal te delen Evelien.

   Hollaback is van mening dat er geen “verkeerd” antwoord is op seksuele intimidatie op straat.
   Je mag je niet slecht voelen omdat je de kracht niet vond om naar het politiebureau te stappen.
   We moeten inderdaad “uit de stilte” treden – daarom ook deze site – jouw verhaal zal anderen aanmoedigen om samen met jou niet langer te zwijgen.
   Laat niemand jouw vrijheid ontnemen.
   Weet dat je niet alleen bent en dat er een groot aantal mensen achter je staat, en dat we samen krachtig kunnen optreden tegen seksuele intimidatie op straat. Blijf Hollaback-en!
   Onze warme steun,

   Jouw Hollaback!Brussel team

   Écrire une réponse
2. hollaback! brussels dit :

   décembre 6, 2012 à 20:19

   Anaïs L. :

   Bah, aan het politiebureau dan nog! In Mxm heb ik nog nooit fysieke aantijgingen meegemaakt, een vriendin van me echter wel … Maar idd, je kledingkeuze laten beïnvloeden door hieraan vooruit te denken is te gek voor woorden!

   Écrire une réponse