Vif: “…vroeg hun dat, als mijn twee broers dat bij hun zusje zouden doen of ze dan ook zo zouden lachen…”

Het was ongeveer in het jaar ’95.
Mijn kotgenote studeerde fotografie op Sint-Lukas en moest voor haar eindwerk een paar portretten trekken op locatie.
Dat was een afgebrande en onbewoonbare flat, een paar blokken verder (Noorderwijk).
Zij had een mooi en kort rokje aan in bruinige tweed en ze had van stevige benen met bergschoenen aan.
We stapte met ons gerief, camera rond haar nek, fiets in haar hand.
Twee jongens kruisten ons en één van die knullen schoof met zijn hand onder haar rokje en stapte lachend voorbij.
Snel keek ik haar aan en ze giechelde met een rode en gegeneerde blik.
Zelf draaide ik me om en liep op de twee jongens af, en vroeg hun dat, als mijn twee broers dat bij hun zusje zouden doen of ze dan ook zo zouden lachen…
Niet op hun antwoord te hebben gewacht (interesseert me op dat moment ook geen moer) stapte ik terug naar mijn vriendin, die heel verlegen ” dank je wel ” stammelde..

Vif.

One Response

Author comments are in a darker gray color for you to easily identify the posts author in the comments

1. hollaback! brussels dit :

   juillet 3, 2012 à 14:37

   Beste Vif,

   Fantastisch die reactie van jou!! We zullen nooit begrijpen waarom sommige mensen denken dat een vrouw op straat een publieke object is dat je zomaar mag bepotelen!
   Laat jouw verhaal en reactie een inspiratie zijn voor velen en blijf Hollaback-en.
   Wij staan achter je!

   Jouw Hollaback!Brussels team

   Écrire une réponse