ArgentinaAustraliaBelgiumBosnia and HerzegovinaCanadaAlberta, Halifax, Hamilton, Montreal, Ottawa, Toronto, Victoria, Winnipeg ColombiaCroatiaCzech RepublicFranceGermanyIndiaChandigarh, Chennai, Delhi, Pathankot, IsraelIreland |
ItalyMexicoNepalNew ZealandPeruSouth AfricaPolandTurkeyUnited KingdomBelfast, Birmingham, Edinburgh, Gwynedd , London, Portsmouth, Sheffield, West Yorkshire United StatesAppalachian Ohio, Athens GA, Atlanta, Berkeley, Baltimore, Boston, Chicago, Columbia MO, Des Moines, Fredericksburgh VA, Jacksonville NC, Los Angeles, New York City, NYU, Philadelphia, Palo Alto, Portland ME, Richmond VA, Rutgers University, San Francisco |
Zoals elke dag tramde ik naar huis toen opeens – ik denk dat het aan Meiser was, maar vergeef me als ik ernaast zit, ik ben nog steeds een beetje in shock – een groep jongens opstapte. Op zich niets abnormaals mee, maar één jongen ging vlak voor mijn zitplaats in de deuropening staan en ik merkte meteen dat de ritssluiting van zijn broek open was. Niet veel later begon hij eraan te prutsen. Mijn eerste gedachte? Ocharme, zijn kleren zijn versleten. Tot het begon door te dringen. Zijn rechterhand begon immers ritmisch heen en weer te bewegen en dat ritme versnelde regelmatig. Zijn rug stond naar het gangpad, dus enkel ik had zicht op wat er gebeurde. Ik zat dan ook, waardoor mijn ogen – als ik voor mij keek – op de foute hoogte waren. De tram was zo vol dat ik geen andere plaats kon opzoeken. De shock en het ongeloof deden me ook gewoon bevriezen. De hele tijd werd ik geconfronteerd met zijn bewegingen. Masturbeerde hij nu echt op een overvolle tram? Ik was zo aangedaan dat actie ondernemen onmogelijk was en keek vastberaden zo lang mogelijk naar buiten, mezelf geruststellend dat ik me iets inbeeldde. Maar toch, elke keer als de tram stopte en de deur waarvoor hij stond, openging, trok hij zijn witte sportvest naar beneden. Eens de deuren toegingen, haalde hij dat iets terug van onder zijn jasje en gingen zijn bewegingen verder. Bij één halte wou ik mezelf overtuigen dat er echt niets fouts gebeurde, dus durfde ik nog eens voor mij kijken. Ik zag iets langwerpigs onder zijn spannende vest naar boven staan. Toen begon de misselijkheid. Ik beeldde me niets in, er stond wel degelijk een exhibitionist voor mij. Ik draaide me naar het gangpad en begon de andere reizigers te bestuderen. Hoe was het mogelijk dat niemand iets deed? Dat niemand iets opmerkte? Op het einde van de Lambermontlaan drong een zure geur in mijn neus door. De jongen stapte af aan Prinses Elisabeth en liet drie kwakjes in de deuropening achter. Pas nu durfde ik eindelijk bewegen. Alsof ik zo in shock was dat mijn ledematen voordien bevroren waren. Ik slaagde er zelfs in de conducteur op de hoogte te brengen. Het was gelukkig een vrouw, wat toch al één barrière wegneemt. De taalbarrière was iets moeilijker te overwinnen. De trambestuurster was het Nederlands niet machtig en ik kon eerlijk gezegd niet op de woorden masturberen of sperma in het Frans komen. Maar ze toonde begrip en toen ik uiteindelijk in het Engels uitgelegd kreeg wat er tijdens de rit gebeurd was, stelde ze meteen voor om de mivb op de hoogte te brengen. Andere reizigers die het gesprek gehoord hadden, zeiden me dat zoiets heel zielig was. Het is nog maar een week geleden gebeurd. Ik had me voorgenomen om mijn leven en mijn vrijheid niet overhoop te laten gooien door deze gebeurtenis, maar ik merk wel dat ik de mannen in de tram nu argwanend in het oog houd.
Sofie.
Author comments are in a darker gray color for you to easily identify the posts author in the comments
Beste Sofie,
We danken je voor je moed en kracht om dit verhaal hier neer te schrijven. We sturen je al onze warmte en steun toe en hopen dat, door het van je af te schrijven, je kan beginnen met je vrijheid terug op te nemen.
We herkennen erg ‘het bevriezen’ waar je over schrijft. Het is een lelijke angst die jou begint te overmeesteren als zoiets gebeurt en je lichaam reageert daarop door volledig te bevriezen.
Fantastisch dat je naar de conductrice bent gestapt en dit hebt gemeld, we hopen dat anderen jouw voorbeeld volgen.
Het is ook belangrijk van omstanders te proberen motiveren om dit te melden of om samen op te treden. Ook aan iedereen die dit verhaal leest: weet dat je als OMSTANDER ALTIJD IETS KAN DOEN.
We vragen jullie deze tips hierover te lezen: http://brussels.ihollaback.org/nl/over-ons/ik-sta-achter-je/
We kunnen nooit begrijpen wat sommige mannen bezield om op een publieke plek te masturberen of vrouwen als hun publieke ‘porno’ te gebruiken. We kunnen alleen maar concluderen dat dat soort mannen diep ziek zijn, totaal respectloos in de wereld staan en boordevol frustraties zitten.
Het enige wat we doen kunnen tegen dat soort mensen is het melden aan de bevoegde instanties, klacht indienen en hopen dat ze voor zo’n persoon hulp zoeken, want hij is duidelijk ‘ziek’ ergens.
Nog een aantal tips voor jou:
We raden je aan de tekst van Garance over zelfverdeding te lezen:
die vind je onderaan bij onze tips hier: http://brussels.ihollaback.org/nl/support/stop-lastigvallers-tips/
Er is ook nog dit: http://www.garance.be/cms/?Mooi-ontsnapt
Hier is een youtube filmpje (deze vrouw is ontzettend moedig, een heldin voor vele anderen, we begrijpen dat niet iedereen deze moed kan vinden, maar misschien inspireert dit filmpje anderen om de volgende keer te reageren): http://www.youtube.com/watch?v=iIlObKYwUyI
Weet dat we achter jou staan en met deze beweging alles zullen doen om een halt toe te roepen aan seksuele intimidatie en geweld waar dan ook!
We sturen je onze allerbeste groeten, blijf hollaback-en!
Jouw Hollaback!Brussel team