Veronika: “Ik ben echt blij dat ik die klik toen kon maken, want ik ben niet zeker wat er anders was gebeurd.”

23u, ik loop terug van het Centraal Station om daar een vriend af te zetten. Brussel is mooi en ik ben gelukkig. Ik kom aan mijn appartementsgebouw aan. Ik doe de deur in de gang van de hal open en wacht op de lift.

Even later zie ik dat er iemand in de hal staat. Ik ga er van uit dat het een buur is en doe de deur open. De man komt iets te dichtbij, wilt mij een kus geven en ik doe een stap achteruit.
Een seconde later plak ik ineens tegen de muur en voel ik een hand onder mijn rok. Paniek. De man is sterker en ik heb het gevoel dat ik niets kan doen. Gelukkig heb ik het gedurfd om luid de naam te roepen van mijn huisgenoot en hem van mij af te duwen, goed wetende dat hij mij zeker kon overmeesteren als hij dat had gewild.

Ik ben echt blij dat ik die klik toen kon maken, want ik ben niet zeker wat er anders was gebeurd. Eens boven zag ik dat de huisgenote nog niet thuis was, heb ik haar gebeld en gesmsd en met de deur open boven aan de trap gewacht tot ze veilig thuis was. En dat in mijn eigen huis. Brrr.

No Responses

Author comments are in a darker gray color for you to easily identify the posts author in the comments